Buurtbewoners

 

Brugstraat

Tenslotte maken de buurtbewoners zich ook terecht zorgen over de gevolgen van het fietspad op hun levenskwaliteit.
Weegt het voordeel van een vernieuwd fietspad in de buurt wel op tegen de menige nadelen?

Inkrimping of verdwijnen van tuintje
De meeste bewoners zijn vooral bezorgd over het mogelijk inkrimpen of zelfs verdwijnen van hun kleine stadstuin.
Een situatieschets:

• De tuinen en het uitzicht op de open ruimte van de spoorweg geven enig gevoel van ruimte en rust aan de mensen in onze buurt die door zowel de aard van de huizen als van de tuinen erg dicht ‘op mekaars lip’ leven:
  • kleine huisjes (4m breed), zonder voortuin, in een smalle straat met dus weinig wooncomfort en rust aan straatzijde.
  • Smalle (4m) en vaak ook erg ondiepe tuinen met weinig afsluiting van buren
  • Slechte geluidsisolatie in oude huizen
  • De HST-lijn is recentelijk al gebouwd, en zorgt al voor meer geluidshinder omdat ze hoger ligt.
     

Buurtvernieuwing <=> fragiel evenwicht

 

Verbouwingswerken in de huisjes

 Ondanks de nadelen van de wijk hebben jonge mensen – op zoek naar nog betaalbare woningen met een klein stukje groen – de laatste tijd flinke investeringen in de bescheiden woningen gedaan.
Daardoor is de buurt kunnen ontsnappen aan verloedering en verarming en bestaat er nu een gezonde sociale, levendige mix van Leuvenaars. Een ingreep die dat evenwicht in gevaar brengt en daardoor de woonkwaliteit van de buurt doet verminderen, zou dit positieve proces van buurtvernieuwing een enorme schade toebrengen.

 - Ondiepe tuinen
De meeste tuinen zijn slechts 4 à 5 meter breed maar vele tuintjes zijn ook erg ondiep. Doordat de betrokken straten niet evenwijdig lopen met het spoor zijn er grote verschillen in de diepte van de tuinen. Dicht bij de Tiensesteenweg en bij de abdijbrug liggen de ‘langste’ tuinen, maar andere tuinen zijn erg klein. In het midden van de Brugstraat liggen zelfs geen huizen aan de spoorwegzijde omdat de grond hier niet breed genoeg voor is (strook garages). Er zijn een aantal bewoners die een tuin hebben van minder dan drie meter diep.

 - Tuinen gehuurd van NMBS.

Zicht op een klein NMBS tuintje

Het plan is weliswaar om het fietspad aan te leggen op grond die eigendom is van de NMBS. Maar de meeste mensen huren een deel van hun tuin of soms zelfs de volledige tuin van de NMBS via “bezettingscontracten” die soms al decennia bestaan! De kleinste tuintjes zijn vaak zelfs volledig of bijna volledig eigendom van de NMBS. Als het fietspad wordt aangelegd op gronden van de NMBS sluit dit niet uit dat het fietspad vlak voor het achterraam en -deur van sommige inwoners komt te liggen.

 - ‘Feitelijke’of ‘de facto’ onteigeningen.
Doordat de tuinen al sinds erg lange tijd gehuurd worden van de NMBS beschouwt men het deel van de NMBS eigenlijk als deel van de eigen tuin. Wij ontmoetten buurtbewoners die het lapje grond van de NMBS al sinds 1970 “bezetten tegen betaling” maar ook bij anderen was het 15, 20 of zelfs 25 jaar.De tuinen zijn ook nuttig ingericht en aangelegd. Heel wat mensen zijn bij de aankoop van hun huis er zelfs te goeder trouw vanuit gegaan dat het NMBS stuk deel uitmaakte van de eigen grond. De plannen van het kadaster die men bij de aankoop kan verkrijgen zijn namelijk zo weinig gedetailleerd dat enkel een landmeter de grond nauwkeurig kan opmeten. Als men het NMBS-deel zou gebruiken als fietspad (of als publieke groenzone naast het fietspad) zullen de meeste mensen dit ervaren als een feitelijke onteigening.

-Echte onteigeningen.
Er valt niet uit te sluiten dat er ook daadwerkelijk onteigeningen zullen moeten gebeuren indien men de plannen doorzet. Op de Powerpoint-presentatie van de plannen zoals voorgesteld tijdens de infovergadering op 15 juni 2009 is er bijvoorbeeld een doorsteek van het fietspad naar de Brugstraat te zien. Op het voorstel lijken de bestaande garages in de Brugstraat verwijderd. De geplande “informele zone” tussen het 5 meter brede fietspad (!) en de privétuintjes is op vele plaatsen onmogelijk te realiseren! 
 
Overlast van het fietspad
Een dergelijk fietspad zal mogelijk allerlei vormen van overlast met zich meebrengen.

- Privacy:
Aangezien de fietsers erg dicht bij de achterkant van de huizen en de tuinen zullen fietsen, is een verminderde privacy onvermijdelijk. Volgens het voorgestelde plan zal het fietspad lager liggen dan de tuinen (1m), maar het fietspad zal minstens gelijk of hoger dan de tuinen moeten liggen om aan te sluiten op de bruggen. De weinige buren die een diepe tuin hebben en die voorstander zijn van het fietspad in de hoop er zelf met hun fiets op te geraken vanuit hun tuin zien wat dat betreft ook hun hoop vervliegen. Een poortje om de 4 meter zou overigens het gebrek aan privacy en het onveiligheidsgevoel alleen maar doen toenemen.

- Lawaaihinder (voornamelijk van brommers).
Momenteel is er al heel wat lawaaihinder van de treinen, maar zijn er toch momenten van rust omdat er langs de achterkant voorlopig geen voetgangers, fietsers, brommers of auto’s passeren.

- Lichtpollutie. De verlichting die nodig is voor de veiligheid van het fietspad zal waarschijnlijk niet alleen het fietspad verlichten maar ook de tuinen en de achtergevels (inclusief de slaapkamers).

- Zwerfvuil. Mogelijk zwerfvuil in de tuinen

- Onveiligheidsgevoel. De toegang tot de tuinen wordt vergemakkelijkt, wat de angst voor inbraken doet toenemen (onveiligheidsgevoel). De schepenen vergelijken de situatie met het Jan Vranckxpad, maar daar bestond er een werkelijk gebruikt pad terwijl hier de achtertuinen op dit ogenblik ontoegankelijk zijn voor buitenstaanders.

 

Vandalisme op spoorwegbrug naar Abdij

- Vandalisme.
Het fietspad kan slachtoffer worden van vandalisme (graffiti, …) waardoor de buurt een meer verwaarloosde indruk kan geven. De twee huidige fietsersbruggen geven door graffiti, zwerfvuil en hondepoep een allesbehalve “scenische” indruk…

Wegvallen van de groene zone achter tuinen.
Dat de tuinen zo klein zijn, wordt voor een deel gecompenseerd door de buffer van bomen en struiken in het talud. Die groene zone met bomen en dieren (vogels, zelfs steenmarters en vossen, beschermde eikelmuis) geeft de inwoners toch een beetje een buitengevoel. Die zone zal plaats maken voor beton of asfalt. Over de geplande “groene” informele zone is veel onzekerheid, zowel over de invulling als over de breedte (2,75 – 5 m) en de plaats (wiens grond?).

Problemen met de werken.
De constructie van het fietspad zal helemaal niet vanzelfsprekend zijn aangezien veel huizen erg dicht tegen het spoorwegtalud liggen.

Bron: Presentatie aan bewoners, 15 juni 2009

  - Stabiliteit. Bewoners maken zich nu al zorgen om de stabiliteit van huizen door de voortdurende trillingen van de treinen.

- Tuinen als werf. De enige manier om het talud te bereiken lijkt te zijn via de tuinen van de bewoners. De buurtbewoners hebben dan ook schrik dat er bulldozers door hun tuin zullen rijden.

Esthetisch.
Is er geen groot contrast tussen de erg kleine buurttuintjes en het erg groots en breed opgevatte fietspad (‘fietsautostrade’)?

Autoluwheid Brugstraat.
De Brugstraat is enkele jaren geleden heraangelegd. Hierdoor is de Brugstraat meer fietsvriendelijk en autoluw geworden. De snelheid van de auto’s wordt voor een belangrijk deel beperkt doordat fietsers zich samen met de auto’s op de rijbaan begeven. Mochten veel fietsers voor het nieuwe fietspad kiezen, dan vermindert mogelijk de snelheidsbeperkende rol van de fietsers. De Brugstraat is ook ooit zone 30 geweest, maar dit is om onduidelijke redenen afgevoerd.